Fijne momenten zijn er genoeg. De dag is nog maar half voorbij en zie daar…

Lekker lang op bed liggen. Wakker worden naast iemand die me meer dan lief is. Kinderen bij me in bed. Een lekkere kop koffie door dochter lief ingeschonken om helemaal goed wakker te worden. Een knuffel van de jongste telg. Rustig achter de pc zitten hyven en bloggen. Een gezellige zondag in het vooruitzicht. Weer een dag dichter bij een eigen huisje. Een pak lekkere koekjes helemaal in mijn eentje opeten. Nog eens een kop koffie. Een leuke film kijken vanavond.

Het leven is fijn en mooi. Je hebt daar natuurlijk de juiste ingredienten voor nodig maar vooral lieve mensen om je heen. En het belangrijkste: je moet het willen zien!!

Hoop dat jullie dag ook fijne momenten heeft.

Soms heb je van die momenten dat je even terug blikt op het afgelopen jaar of op een bepaalde periode. Het gevolg hiervan is vaak dat je je afvraagt wat je nu zou willen veranderen. Ik heb zo mijn eigen dingen afgevraagd over situaties en gebeurtenissen. Het gevolg is bij velen nu wel bekend. Daarna is het tijd om stappen te ondernemen. Helaas is het vaak zo dat jij wel wilt maar de omgeving of instanties niet mee werken. Dit tot grote frustraties van degene die verder wil maar steeds van kastje naar de muur word gestuurd. Ook al is de nood hoog je moet het zelf maar uitzoeken. Grrrrrrrr…… Het is soms om moedeloos van te worden. Hier staat natuurlijk wel tegenover dat er ook vele leuke en fijne momenten zijn. Zo kan ik genieten van opmerkingen van de kinderen. Het is toch heerlijk als een kind tegen je zegt: mama ik vind het fijn dat jij er altijd bent want als ik wil spelen dan kan dat meestal wel. Op zulke momenten zweef ik een beetje. Ook zijn er de weekendjes uit. Naar Den Bosch voor de Nationale Trekpaarden keuring waar het 3 dagen feest is of met mijn vriendin een weekend naar Scheveningen om de musical Tarzan te zien. Heerlijk genieten en lekker bijtanken. Een spannende tijd toen Tino naar de Terra college ging. Hoe zou het gaan doen? Zal ie het naar zijn zin hebben? Gelukkig is gebleken dat we een goede keuze hebben gemaakt en hij elke dag vrolijk heen gaat en vrolijk weer thuis komt. Hier en daar zal ie nog even harder moeten werken maar hij komt er wel.

Nog een grote verandering: sinds november ben ik weer aan het werk. Als alfahulp. Bij mensen schoonmaken die het zelf niet meer kunnen. Op zich helemaal niks mis mee en ook heel dankbaar werk. Ik wil het alleen niet voor altijd doen. Ik zie het meer als een opstap naar de verzorging in. Misschien straks nog een interne opleiding. Moet nog even uitvogelen wat ik precies wil. Het belangrijkste voor nu is dat ik in elk geval een eigen inkomen heb hoe klein ook en dat ik het heerlijk vind om weer wat voor maatschappij te betekenen. Als paal boven water staat in elk geval dat ik zonder diploma toch onderaan zal moeten beginnen. En weet je …. het is ook nog wel gezellig.

Heb jij al terug geblikt op het bijna afgelopen jaar? Wat voor veranderingen waren er voor jou en wat vond jij belangrijk. Gek dat een jaar zo weer voorbij is en nooit weer terug komt.

Voor ons ligt weer een nieuw jaar met nieuwe kansen. Een goed moment om eens te kijken diep binnen in je hart wat je echt zou willen en ook de stappen naar dit doel te nemen.

Ik wens iedereen een gezond en gelukkig 2009 toe!

Oh wat was het weer gezellig. We hadden deze keer geen paard mee. Wel hebben we achter de paarden geslapen. Dan kom je dus thuis met een tas vol stinkende kleren waar je de volgende dag van over je nek gaat bij het uit te pakken. Maar dat hoort er ook bij. We (lees: Sandra en ik) hebben weer ontzettend veel gelachen. Men zag ons al aankomen en dan kregen we alweer de reactie van nee he, heb je ze weer!! Het is zo leuk als je elkaar goed aanvoelt en dezelfde humor hebt. Gedronken hebben we ook en geslapen bijna niet. Het was gewoon veel te gezellig. Ja,ja Brabantse nachten zijn lang.

Iedereen kent ze wel. De agenda`s waar dagen in staan die helemaal volgepland zijn. En dan gebeuren er dingen die er ook eigenlijk nog even tussen gedrukt moeten worden. Hier is het dus al niet anders.

Vandaag is hier weer zo`n dag. Janne ziek ( lees oververmoeid) in huis, het huishouden een puinhoop en heeft dus eigenlijk prioriteit nr 1 want morgen is er jaarmarkt en zal onze Krista 3 keer optreden met haar streetdance groep.( Dat betekent dus dat ik morgen de hele dag op de markt zal zijn want snel even naar huis is er bij ons niet bij.), mijn vader die weer is opgenomen in het ziekenhuis en ook "even" bezocht moet worden,het konijn die verschoond moet worden, Krista die weer komt van kamp en dus gehaald moet worden, boodschappen die gedaan moeten worden, het nederlands elftal dat vanavond weer speelt enz…

Volg je me nog?? Ik soms niet meer. Op momenten dat je denkt dat je alles in goede banen kunt leiden gebeurt er wel weer wat. Ik hoop toch echt dat dat vandaag uitblijft. Ik zou anders niet meer weten waar ik de tijd vandaan moet halen.

Misschien dat ik het "moeten" eens moet vervangen voor een ander woord bijv: mogen???? Zal het dan nog zo beladen klinken?? Ik mag ons huis schoonmaken, ik mag op bezoek bij vaders, ik mag mijn kind en konijn verzorgen, ik mag Krista weer ophalen, ik mag boodschappen doen, ik mag voetbal kijken. En dit alles zonder schuld gevoel ?!?!

Wens me maar succes en voor diegenen met net zo`n overvolle agenda of misschien nog wel erger: STERKTE !!!

Ik heb weer wat nieuws ontdekt. Makkelijk scrappen op de computer oftewel digitaal scrappen. Geweldig om te doen en niet moeilijk. Neem maar even een kijkje op mijn nieuwe scrapblog.

http/www.scrapblog.com/jolanda

Reacties zijn natuurlijk van harte welkom.

Gisteren was ik met mijn meiden in Haren aan het shoppen. Grote rookwolken ontwikkelden zich in de lucht. Ik zei tegen de meiden dat dat wel eens in de buurt van ons huis kon zijn. Voorgevoel??? Niet veel later belde Ap om te melden dat er idd vlak bij ons de brand was. JP, mijn zwager was OK, maar drie andere jongens waren omgekomen van de vuurbestrijders van Eelde. Ik zat te trillen in de auto. Ken de jongens allemaal. Wie zijn het? was de eerste gedachte. Dat was nog niet bekend. We moesten nog even een boodschapje halen en in de winkel werden er al verschillende namen genoemd. Nu trek ik daar niet gauw conclusies uit maar als je van hele verschillende mensen de zelfde namen hoord dan kan je er bijna vanuit gaan dat het zo is. Het enige wat ik nog wou was snel naar huis. Dat was zelfs nog een hele opgave omdat alle verkeer werd tegen gehouden. Toch ben ik doorgelaten na enige uitleg en het laten zien van mijn rijbewijs. Er stonden natuurlijk wat agentjes uit de stad die geen idee hebben dat hier ook nog twee woningen achteruit staan. Leg dat maar eens uit als je ze nodig hebt!! Vooralsnog ben ik nog diep onder de indruk van de impact die zo`n gebeurtenis heeft in ons dorp. De telefoon heeft hier roodgloeiend gestaan gistermiddag. Overal kwamen telefoontjes vandaan. Bekenden belden voornamelijk om te vragen of mijn zwager ongedeerd was. Godszijdank was hij ongedeerd. Mijn gedachten gaan vooral uit naar de nabestaanden en de collega`s van Anne, Egbert en Raymond.

Oke dan. De nieuwe vaatwasser is vanmiddag bezorgd. Ik weer helemaal blij. Alles zat erbij dus hij kon geinstaleerd worden. Er was alleen 1 probleem. Ap was de hele dag aan het werk. Pap maar gebeld. Die zou even kijken of hij tijd en zin had als hij thuis was van zijn klus. Schiet dus niet op dacht ik bij mezelf. Toen was er nog een achterneef in de buurt. Deze had het helaas te druk vandaag maar morgen vroeg kon hij wel. Dat duurde mij te lang. Er stond namelijk nog een bubs afwas op het aanrecht mij aan te kijken of het alsjeblieft in bad mocht. Er zat nu nog maar 1 ding op: ZELF DOEN!! Hoe moeilijk kan dit zijn?? Die mannen kunnen het ook. Zo gedacht, zo gedaan. Handleiding bij de kop gepakt, goed lezen, nog een keer goed lezen en oke dit kan ik ook. Een uurtje later stond de eerste was weer lekker te draaien in de keuken. Alles lekker zelf gedaan. Ik ben trots op mezelf!! Kom maar op mannen, jullie zijn echt niet de enigen die technisch en handig zijn hoor!! ( Dit wil niet zeggen dat jullie niks meer hoeven te doen. Er blijven natuurlijk nog genoeg mannen klussen over, grasmaaien bijvoorbeeld.)

Het is toch wat. Vorige week werd ik zomaar door manlief verrast met een nieuwe tuinset. Onze oude, uiteraard van plastic, je weet wel zo`n setje van leen bakker, waar elk willekeurig mens zomaar doorheen zakt, had het vorig jaar al helemaal begeven. Nu het mooie weer er aan komt willen we natuurlijk wel weer buiten kunnen zitten. Zo heeft mijn mannetje maar even helemaal alleen een hele leuke set uitgezocht en aangeschaft. Het geheel kon mijn goedkeuring wegdragen. Dit had natuurlijk weer andere gevolgen. Waar moet het staan zodat we er optimaal van kunnen genieten?? Niet op het teras waar het altijd stikt van die oervervelende neefjes die mij altijd lek prikken. Degene die deze beesten uit heeft gevonden mogen ze van mij iets aandoen!!! Dus werd er besloten dat de coniferen, waar deze monstertjes zich graag mogen verstoppen, eruit moesten. Strak plan dus. Maar dan is er weer geen wind vrije plek. Gevolg: er moet maar een schutting komen. Gelukkig is er snel gehandeld en de schutting staat er al!! (bel de krant hahaha) Vrijdag vormde zich nog een nieuw probleem. Mijn volledig geintegreede vaatwasser begaf het. De deur wou niet meer sluiten. Monteur gebeld. Deze kon het apparaat niet los krijgen want hij was tijdens de installatie goed vast gezet. (Bedankt pap!) Kortom, Ap heeft het ding eruit gesloopt zodat hij nu helemaal niet meer is te repareren. Samen, ja echt samen, een nieuwe uitgezocht op het web en zaterdag besteld. Nu heb ik nog niks gehoord van dat bedrijf. Heb daardoor wel een beetje de pest in. Ik haat afwassen!!! Zonde van mijn tijd! Het is dus even afwachten en anders horen ze daar weer van mij op vrijdag.

Heb ik in maart gemeld dat ik eindelijk leuke foto`s kan plaatsen? Wel nu heeft (grrrrr) mijn camera kuren. Als ik een foto heb gemaakt dan blijken er aan de zijkanten allemaal strepen te zitten. Ik baal als een stekker. Ik vanmiddag hoopvol naar de fotograaf getogen. Kind aan de ene hand, camera in de andere. Totaal gedesilusioneerd een half uur later de deur weer uit. Voorlopig nog geen reparatie. Neem eerst maar contact op met Canon. Daar hebben ze een goede service. Nu moet ik dus even mailen met dat bedrijf met ontzettend gave camera`s.(zolang ze het doen wat ze moeten doen!) Het is dus even afwachten wat Canon zegt op mijn uiteraard lichtelijk overdreven mailtje. Ik moet daardoor even weer verstek laten gaan wat de foto`s betreft.

Troep,troep en nog eens troep. Althans voor mij. Spullen die al jaren in de kasten staan te staan, kleding waar ik niet meer inpas ( veel dingen te groot) en noem maar op. Ik ben druk aan het op- en uitruimen van ons huis. Ik kom gewoon om in de spulletjes. Dus…. verzamel ik nu alle spulletjes die nog goed zijn en dan gaan we ergens in april beginnen met een schuurverkoop. Zo krijgen hopelijk een heleboel spulletjes een nieuwe eigenaar en ik heb weer ruimte in ons huis. Ik ben er nog lang niet. Heb 2 dagen over de slaapkamer gedaan. Iemand die weet hoe groot en vol onze zolder is weet dat ik daar met een week doorzetten nog niet klaar ben. Dat is dus nog een hele klus, maar……hij gaat leeg!!!!